![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
А вот и первый подарок Апам-Напата, обязательно послушайте в исполнении Вени Д'ркина, песня эта звучит на его альбоме "Ok Club" 1997-го года:
Эхо любви Покроется небо пылинками звёзд, и выгнутся ветки упруго. Тебя я услышу за тысячу вёрст. Мы - эхо, Мы - эхо, Мы - долгое эхо друг друга. И мне до тебя, где бы ты не была, дотронуться сердцем не трудно. Опять нас любовь за собой позвала. Мы - нежность, Мы - нежность. Мы - вечная нежность друг друга. И даже в краю наползающей тьмы, за гранью смертельного круга, я знаю, с тобой не расстанемся мы. Мы - память, Мы - память. Мы - звёздная память друг друга. (с) Роберт Рождественский :: +Memory :: рассказать другу :: 2 replies :: Reply Есть такое, да : ) 9. Сустрэча праз дваццаць гадоў
Бацька спыніў машыну каля плота пад алычой, галінкі якой звешваліся цераз плот на вуліцу. За плотам быў бачны гарод, маленькі панадворак ды бабуліна хата з чырвонай цэглы. Мы выйшлі з машыны і заўважылі, як з хаты выйшлі жанчына і нейкі хлопчык. Бацька пару разоў бібікнуў, каб яны нас убачылі. Потым я, бацька і мама пайшлі да іх праз суседні сумежны двор. Адчыніўшы брамку ў плоце, ўвайшлі на падворак. Пачалі вітацца ды абдымацца. У жанчыне я пазнала маю хросную, цёцю Марыйку. А вось хлопчыка я ня ведала. Цёця Марыйка мне яго прадставіла як свайго ўнука Юрачку, сына маёй стрыечнай сястры Людачкі. Юрачке споўнілася ўжо 12 год, ён прыехаў з Італіі, дзе жыве з мамай, на летнія вакацыі да сваёй бабулі. Высвятлілася, што бабулі Ані няма, яна патрапіла ў лякарню, захварэла на бранхіт. Але ж заўтра павінны былі яе выпісаць. Вырашылі схадзіць сёння ўвечары да яе ў лякарню, наведаць, зрабіць ёй прыемную неспадзёўку. Бацька нікога не папярэджваў, што мы прыедзем. Пакуль быў час, я вырашыла паглядзець дом і падворак. Прыехалі мы пад вечар, было гадзін пяць, таму фотаздымкі атрымаліся трохі цемнаватыя. 10. Бабуліна хата Вось як выглядае дом звонку: ![]() У суседнім двары жыве вясёлы ды мілы сабачка, Юрачка з ім гуляўся, але ж на чужынцаў ён спраўна гаўкае - і на нас пабрахаў, калі мы першы раз праз двор ішлі: ![]() А вось як выглядае бабуліна хата ўнутры, я вельмі ўзрадавалася, што нічога амаль не змянілася за дваццаць год, нават цацкі захаваліся, з якімі я гулялася, толькі старога вялікага радыё пад люстрай нажаль ужо не было: - партрэты бабулі і дзеда Дзмітра ў маладосці - карціны-вышыванкі - яшчэ карціны-вышыванкі ды камода - абразок "Святое сямейства" - этажэрка, драўляны арол ды шкляная рыба - абраз "Сэрца" - цацачны гусак - партрэты прабабулі і прадзеда - Рафаэль "Мадона Канстабіле" - люстраное трумо - шафа - цацачны конік - люстра - абразок "Іосіф і маленькі Ісус" - цацачны слон - падушкі - вакноПрацяг будзе... Папярэднія нататкі: Моё путешествие, Моё путешествие - 2, Моё путешествие - 3, Маё падарожжа - 4, Маё падарожжа - 5, Маё падарожжа - 6 Во-первых, пришла долгожданная Зима! Выпал первый снег. Зима для меня - это всегда время чудес. Надеюсь, Её Зимнее Величество будет благосклонно к нам и одарит своими подарками и волшебством.
А во-вторых, сегодня зороастрийский праздник Апам-Напата. Солнце находится в 13-м королевском градусе Скорпиона. Апам-Напат олицетворяет тонкую связь с божественным началом, самую сокровенную информацию. Все отдельные части он объединяет в общую живую картину реальности. Покровительствует музыкантам, художникам, мистикам, ведает всеми циклами. С праздником связана мистерия Приапа - символа янской (мужской) энергии, сексуальности. Зороастрийцы считают, что в основе древнего инстинкта соединения мужчины и женщины лежит стремление людей к изначальной целостности и гармонии. Согласно ритуалу зажигают 13 огней и едят пищу из грибов и бобовых растений (горох, фасоль и тому подобное). Узнала я обо всём этом сегодня, а вчера допоздна прибирала дом, легла сегодня глубоко за полночь. Теперь понимаю, что так интуитивно готовилась к началу нового цикла, который для меня начинается с приходом дорогой гостьи - Волшебницы Зимы. Так что у меня сегодня, товарищи, символический Новый Год. А раз совпал он с зороастрийским праздником Апам-Напата, год, судя по всему, обещает быть просто божественным : ) Мнение известного украинского педиатра Евгения Комаровского об эпидемии свиного гриппа, профилактике и мифах, с ними связанных.
Написано чётко и толково о том, что именно надо делать, а чего делать не стоит. Почитайте, не пожалеете! 8. Нарэшце Новавалынск!
Пачаліся горачкі, нашая машына кацілася ўніз, а потым узбіралася наверх. Я памятаю гэтыя горачкі з часоў дзяцінства. Аглядаючыся па баках, працягвала ўзгадваць мясціны. Вось і шахты прамільгнулі - адная злева, іншая справа... А вось і сам Новавалынск пачаўся. Праехалі будынак былой швейнай фабрыкі. Калісьці новае абсталяванне распрадалі як просты металалом (!), людзей з працы звольнілі, а фабрыку зачынілі. Цяпер будынак выкарыстоўваецца пад арэнду шматлікіх офісаў. Вось яскравы прыклад украінскай безгаспадарлівасці. І такіх прыкладаў шмат, што ні крок. На павароце з галоўнай дарогі атрымліваю прывітанне з маёй першай радзімы - бачу "Двері Білорусії", і нават вэб-адрас на шыльдзе крамы ёсць : ))) ![]() Праязджаючы па наступнай вуліцы, бачу змены злева - завадской чыгункі няма, разабралі рэйкі ды шпалы, а на яе месцы пабудаваныя новыя катэджы. Хлебазавод застаўся, стары, 1959-га года, але ж яго пакінулі, не разбурылі. І вось мы нарэшце пад’ехалі да дому бабулі Ганны... Працяг будзе... Папярэднія нататкі: Моё путешествие, Моё путешествие - 2, Моё путешествие - 3, Маё падарожжа - 4, Маё падарожжа - 5 Интернет-журнал для ИТ-специалистов "ERP B-2-B" опубликовал краткий обзор ERP систем, используемых на территории России и СНГ. В обзоре рассматриваются ERP-решения компаний SAP, IFS, 1С, Парус, Microsoft Dynamics, Галактики. Авторы обзора приводят сильные и слабые стороны решений, дают рекомендации предприятиям, стоящим перед проблемой выбора ERP-систем.
Кому надо, смотрите. Убеждена в том, что жизнь состоит из мелочей. Именно поэтому я уделяю большое внимание мелочам, ведь из них и складывается наша жизнь.
По этой причине моё поведение часто бывает непонятно окружающим, которые не замечают того, что замечаю я. Вы скажете, это мелочность? Хе-хе! Какие же вы наивные. Это внимательность и алертность, которые дают мне фору в том, что я раньше, чем другие, способна предугадать результат, а результат, дорогие мои, складывается из мелочей. Таким образом, знание о предмете или субъекте приходит к алертному и внимательному человеку быстрее, что даёт ему преимущество в том, что маг (это он и есть) не тратит впустую свою энергию на бесполезные вещи. Исходя из этого, можно сделать вывод - нет ничего полезнее мелочей : ) Проигрывая в малом (затрачивая время на отслеживание мелочей), выигрываешь в большом (тратишь своё время только на стоящие внимания вещи). Кросспост в Женщины-коллеги сказали сегодня про меня у лифта:
- Татьяна у нас как... (подбирают слова, чтобы определить мой образ)... девушка из романа! - Как француженка, - говорю. - Да, похоже, - рассмеялись. Я люблю классический стиль в одежде, он элегантный и женственный : ) А ещё вневременной и вечный. Иногда я так и ощущаю себя, когда иду по улице города - как путешественницу во времени. А путешественники, сами понимаете, путешествуют в той одежде, которая им будет удобна для всех времён. И это, как правило, так называемая классика. Есть в русском языке глагол "миновать". Невинный, на первый взгляд. А если посмотреть, что он на самом деле означает в украинском и белорусском языках, которые, как известно, были предтечами русского, глаза округляются от удивления. Мінаваць, мінувати - это, товарищи, минировать!
Поэтому то, что я написала на автомате, что "мы мінавалі цэнтр" - попахивает терроризмом. Я так и представила картинку, как мы едем на машине и разбрасываем мины! : )))))) Потом я заменила боевое слово на правильное: "мінулі цэнтр" : ) Кросспост в 6. Ковель
У Ковелі адбыўся мой першы вопыт гутаркі па-беларуску з украінцамі на мясцовым рыначку. Бацька хацеў набыць кавун, а я - паглядзець цукеркі, мама засталася ў машыне. Каб памяняць грошы, пайшлі шукаць мянялаў, бо абменнікаў на рынку няма. Пад вечар гэта было цяжка зрабіць, але ж, патыркаўшыся туды-сюды, нам пашанцавала, знайшлі мянялу (ёй аказалася жанчына) - грошы памянялі на грыўны. На адваротным шляху паспыталі ў дзвюх прадавачак цукерак, ці ёсць у іх цукеркі "Венок Дуная", на жаль іх не было. Цукеркі дзівосныя, мы пачаставаліся імі ў пачатку жніўня, сяброўка з Харкава прывезла, а дагэтуль ніколі не спрабавалі. І недзіўна, толькі што паглядзела ў інтэрнэце, хто іх вырабляе - апынулася, харкаўская фабрыка, але ж у Беларусь яна сваю прадукцыю не экспартуе : ( Дарэчы, і ў Нававалынску на тамашнім рыначку "Венок Дуная" таксама не знайшлі. Мабыць, у западнай Украіне ўвогуле іх не прадаюць. Цукерак не купілі, кавун таксама (нешта бацьке кавуны не спадабаліся, мо дарагія ці што), затое я купіла дыню за 18 грывен і два шакаладных марозіва (адно для мамы). Ковельскае марозіва аказалася смачнейшым і таннейшім, чымсьці беларускае. 7. Уладзімір-Валынскі У Ўладзімір-Валынскім я забачыла касцёл, ![]() адзіны касцёл за ўвесь час майго знаходжання на Валыні. Як патлумачыў бацька, касцёлаў амаль няма, усе павынішчалі пасля разні палякаў, якая адбылася падчас другой міравой вайны на хвалі ўкраінскага нацыяналізму (Валынь была пад Польшчай да 1939-га года, і палякі вельмі прыгняталі праваслаўных валынцаў, перабралі з паланізацыяй на сваю галаву). Гэты касцёл захаваўся, бо палякаў менавіта ў Уладзімір-Валынскім засталося шмат. А вось праваслаўная царква, будынак захаваўся ад часоў вуніяцтва: ![]() Так званае вуніяцтва, гэта, хто не ведае, грэка-каталіцызм, спроба аб’яднаць каталіцтва і праваслаўе пад час існавання Рэчы Паспалітай, а Валынь тады таксама ўваходзіла ў яе склад. Нашая машына мінула цэнтр, звярнула на вулачкі з прыватнымі падворкамі. І на адной з такіх вулачак мы забачылі шыкоўную карціну. Насустрач ехала цялега, што само па сабе выглядала нармальна для валынскіх мястэчак, на ёй сядзелі нейкія мужыкі і трымалі транспарант "Я люблю Юлю!", ззаду сядзелі яшчэ двое - адзін махаў жовто-блакитним сцягам, а другі граў на гармоніку і нешта спяваў! Вось такая класная і каларытная агіткампанія напярэдадні выбараў, мы патрапілі ў самую яе гушчу! : ))))) У добрым і вясёлым настроі ад убачанага мы пакінулі стары горад (дата заснавання Ўладзімір-Валынскага - ажно 866 год!). ![]() Працяг будзе... Папярэднія нататкі: Моё путешествие, Моё путешествие - 2, Моё путешествие - 3, Маё падарожжа - 4 Две пары глаз.
Одна пара смотрит наружу, В материю. Другая - обращена внутрь, В мир энергий, Огня и безмолвия. 15.10.09 - Сколько времени?
- Без пяти двести. В мире богов в сутках двести сорок часов, а в одном часе - 600 минут. Немудрено, что и живут они дольше, чем люди: вместо 60-ти 600 лет, например. Наша жизнь для них длится столько, сколько жизнь кошек и собак в мире людей. Жизнь бабочек и насекомых и того короче, фьюить и нету. Кросспост в 5. Ратна
Калі мы заехалі ў горад Ратна (місто Ратне), у мяне пачалася эйфарыя. Паўсюль, куды ні глянь, былі ТОЛЬКІ ўкраінскамоўныя назвы ды шыльды! І ўсе словы на іх былі настолькі для мяне зразумелыя, быццам я апынулася ў нейкай частцы Беларусі, дзе па нейкім чынніку ўжываюць ТОЛЬКІ беларускую мову! Калі я падзялілася сваімі ўражаннямі з бацькамі, бацька сказаў, што тут не любяць "поганой москальской мови". Ён у мяне чыстакроўны ўкраінец, і з бачным задавальненнем перайшоў на родную мову, калі мы апынуліся на яго радзіме : )) Я адказала: "Вось бы і ў Беларусі так жа ж было б - толькі беларуская мова паўсюль!". Адчувалася, што не толькі ў мяне, але і ў яго быццам лягчэй стала на душы. Пэўна, у паветры на Ўкраіне нешта такое ёсць, чаго няма на Беларусі. Нейкі дух свабоды. Нейкая вельмі адданая і замілаваная любоў да сваёй краіны, зямлі, культуры, мовы ёсць у ўкраінцаў. Яны вельмі эмацыйныя, больш апантаныя пачуццямі, больш свабодалюбівыя і ахвочыя да палітыкі, і гэтае іх адрозненне ад беларусаў адразу ж бачнае, калі перасякаеш мяжу ціхай і рахманай, цярплівай да пакутаў Беларусі. Дарэчы, і характар у майго бацькі змяніўся, стаў больш нервовы, нястрыманы, калі ён быў на Ўкраіне. Як толькі мы вярнуліся на Беларусь, ён знойку паспакайнеў : ) Зразумела, пакуль я была на Ўкраіне, я перайшла ў гаворцы на беларускую мову і свабодна на ёй размаўляла, без засцярогі, што мяне не зразумеюць. Бо, як высветлілася для мяне, украінская і беларуская мовы амаль падобныя, толькі акцэнт вымаўлення розны. У Беларусі ж я размаўляю на беларускай мове толькі з блізкімі людзьмі, якія мяне разумеюць. Руская мова апанавала ўсе сферы беларускага жыцця, большасць беларусаў размаўляе толькі на ёй. Гэта, як кажуць, свецкая мова, мова для ўсіх. Беларуская мова лічыцца мовай інтэлігенцыі, якая захоўвае сваю спадчыну, на ёй размаўляюць толькі свае. Па гэтай прычыне, для мяне ўсе ўкраінцы сталі сваімі, роднымі ды блізкімі па духу. Я была вельмі ўзрушана і замілавана ўкраінскай мовай, яе прыгажосцю і роднасцю, і з лёгкасцю запамінала і потым выкарыстоўвала ўкраінскія звароты гаворкі. Некаторыя словы, праўда, трапляліся новыя, якіх няма ў беларускай гаворке. Аб іх я яшчэ распавяду далей. А зараз вернемся да Ратна : ) У Ратна запомнілася адная шыльдачка - "Блок Юлії Тимошенко". У той час як раз пачалася падрыхтоўка да перадвыбарчай кампаніі да прэзідэнтскіх выбараў. Падобна, Юля даволі папулярная асоба ў валынцаў. А яшчэ, мы праехалі праз раку Прыпяць, якая працякае праз Ратна і цячэ далей на паўночны ўсход, да беларускіх земляў. Наступны горад, праз які мы ехалі, быў Ковель. Працяг будзе... Папярэднія нататкі: Моё путешествие, Моё путешествие - 2, Моё путешествие - 3 P.S. Русскоязычные читатели, если вам трудно было понять, о чём шла речь выше, вы можете воспользоваться программой-переводчиком Белазар или онлайн-переводчиком Гугля. Рекомендую всё-таки закачать программу, ибо я ещё не раз буду писать в своём журнале на белорусском языке, а программа очень удобна тем, что она содержит готовый словарь и экономит ваш трафик на онлайн-переводчике. Часть заметок о поездке на Волынь будут озвучены мною на белорусском языке, т.к. именно на этом языке я думала и разговаривала, находясь на Украине. Надеюсь, что вас не слишком утомит перевод с белорусского языка. Будем считать, что у вас появилась возможность приобщиться к ещё одному мировому языку, имеющему весьма древние корни. Если у вас возникнут какие-то вопросы в процессе перевода, с удовольствием вам помогу. Лёгкого вам перевода! : ) Да-да. Поиски дружбы - тоже одно из эгоистических желаний. Желание, чтобы тебя любили друзья - для себя, для своего душевного комфорта.
А ведь обратите внимание, одиночки добиваются большего. Их ничего не отвлекает от своего самосовершенствования на духовном пути. Серая же посредственность мечтает быть, как все, в толпе таких же посредственностей, как она сама. И в итоге, вся жизнь посредственностей проходит в пьянках, гулянках с так называемыми друзьями. А как же настоящая дружба, скажете вы? А никак. Её НЕ СУЩЕСТВУЕТ. Это тоже очередная красивая Иллюзия. Как и любовь : ) Ну хорошо, так и быть, скажу по секрету. Самый лучший друг для вас - это вы сами, а если быть точнее, Бог (Богиня) в вас. Если вы посредственность, то для вас - друзей нет, как бы вы их ни искали в окружающих вас посредственностях : ) 30-го сентября КАЛИНОВ МОСТ выступил в Минске после 8-летнего перерыва. Музыканты выступили, как я поняла, с программой "Честное слово". Группа мне понравилась, новые музыканты хорошие. Играли энергично, легко, с охотцей после летнего отпуска.
Подробнее... Кросспост в "Оборзение и наказание ..."
Оригинал был также достаточно необычным - "Обозрение и наказание ..." (статья философская). Кросспост в Есть старые люди, которые никогда не меняются, их поведение предсказуемо.
А есть люди новые, они - неожиданные, постоянно изменяются, с ними интересно, от них узнаёшь для себя всякий раз нечто новое. Если человек растёт, он всегда новый. Если он растёт в духовном плане, он изменяется внутри. В нём проявляется и растёт его персональный Бог (Богиня). А вот если с человеком неинтересно, скучно, значит он уже перестал расти, стал духовным стариком. Будьте неожиданными! Хотя бы для себя самого! Бог, Богиня всегда неожиданны и удивительны : ) Моим оппонентам не мешало бы вспомнить классика : )
Не моли о любви, безнадёжно любя, Не броди под окном у неверной, скорбя. Словно нищие дервиши, будь независим - Может статься, тогда и полюбят тебя. В мире временном, сущность которого - тлен, Не сдавайся вещам несущественным в плен, Сущим в мире считай только дух вездесущий, Чуждый всяких вещественных перемен. Все святые сегодня творят чудеса: Землю влагой живою кропят небеса, Каждой ветки рукою коснулся Муса, В каждой малой травинке проснулся Иса. (с) Омар Хайям |